رکود در اقتصاد جهانی | سرمایه‌گذاری که در بحران ۲۰۰۸، ۹۰۰٪ سود کرد، حالا شرط بزرگ جدیدی علیه بازار دارد

بورس24 : (بلومبرگ) -- لی رابینسون، مدیر صندوق، در جریان بحران مالی جهانی با شرط‌بندی به‌موقع و فروش استقراضی وام‌های زیرپایه (ساب‌پرایم) آمریکا، از یک موقعیت ۲۰ میلیون دلاری، ۲۰۰ میلیون دلار ساخت و سودی ۹۰۰٪ به دست آورد.

او امروز فرصت جدیدی می‌بیند؛ جایی که ریسک‌ها در حوزهٔ اعتبارات خصوصی در حال حباب‌سازی هستند. اما به‌جای شرط‌بندی مستقیم علیه این بخش، بر اثرات درجه‌دوم متمرکز شده و در حال فروش استقراضی (short کردن) برخی از بزرگ‌ترین حامیان این بازار ۱.۸ تریلیون دلاری یعنی شرکت‌های بیمه است.

رابینسون با استفاده از قراردادهای مبادلهٔ نکول اعتباری (CDS) - ابزارهای مشتقه‌ای که از سرمایه‌گذاران در برابر نکول محافظت می‌کنند - موقعیت‌های فروش استقراضی خود را روی شرکت‌هایی مانند لینکلن نشنال، مت‌لایف و حتی برکشایر هاتاوی افزایش می‌دهد. صندوق او، آلتانا، در حال راه‌اندازی صندوق جدیدی است (که سرمایهٔ خودش را هم در آن می‌ریزد) تا در برابر آنچه که نزول اجتناب‌ناپذیر اعتبارات خصوصی، سردشدن هیجان هوش مصنوعی و تأثیر کاهش نقدینگی بر ارزش‌گذاری شرکت‌ها می‌داند، پوشش ایجاد کند.

به‌گفتهٔ او، شباهت‌هایی بین آرامش حاکم بر بازار وام‌ پیش از سقوط لیمن برادرز و بازار امروز وجود دارد؛ جایی که پریمیوم اوراق قرضهٔ شرکتی همچنان در پایین‌ترین سطح تاریخی است. این اعتماد - یا به‌زعم رابینسون، اعتمادبه‌نفس کاذب - ادامه دارد؛ درحالی‌که نگرانی‌ها از مواجههٔ اعتبارات خصوصی با وام‌گیرندگان نرم‌افزاری که از سوی هوش مصنوعی تهدید می‌شوند، بالا گرفته و چند مورد ورشکستگی شرکتی، زنگ‌های هشدار را به‌صدا درآورده‌اند.

رابینسون، بنیان‌گذار و مدیر ارشد سرمایه‌گذاری آلتانا وِلت در لندن، می‌گوید: «در اوت ۲۰۰۸، موهایمان را می‌کندیم و از خودمان می‌پرسیدیم که نوسان‌گیری چطور در این سطح پایین باقی مانده؟ الان هم کمی شبیه به آن روزها است.»

نکته این نیست که بیمه‌گرها با ریسک نابودی مواجه‌اند؛ استدلال رابینسون دقیق‌تر است: به‌نظر او، بازارها ریسک کاهش ارزش دارایی‌ها در یک گوشهٔ آزمایش‌نشدهٔ بدهی که مستعد نقاط بحرانی است را به‌درستی قیمت‌گذاری نمی‌کنند. سهم اعتبارات خصوصی در پرتفوی بیمه‌گرها - به‌ویژه بیمه‌های عمر - در حال افزایش است و اگرچه هنوز بخش نسبتاً کوچکی از سرمایه‌گذاری‌های شرکت‌های بزرگ را تشکیل می‌دهد، اما ریسک‌هایی ایجاد می‌کند. جذابیت دیگر این معامله این است که فروش استقراضی مستقیم اعتبارات خصوصی کار آسانی نیست.

افزایش فعالیت‌ها

شرط رابینسون در حال گسترش است. صندوق‌های تأمین مالی دیگر نیز CDS بیمه‌گرها را هدف گرفته‌اند و معامله‌گران وال‌استریت از جمله جی‌پی‌مورگان و گلدمن‌ساکس نیز با ارائه محصولاتی برای محافظت در برابر ریسک‌های این صنعت، وارد میدان شده‌اند.

بر اساس داده‌های شرکت سپرده‌گذاری و تسویهٔ آمریکا، ارزش اسمی خالص شرط‌های CDS روی بیمه‌گرهای آمریکایی تا ۲۲ می به ۵.۵ میلیارد دلار رسیده که نسبت به کمتر از ۴.۹ میلیارد دلار در پایان سال قبل رشد داشته است. حجم معاملات این قراردادها نیز افزایش یافته و قیمت خرید محافظت در برابر نکول شروع به بالا رفتن کرده - هرچند هنوز در مقایسه با ریسک‌های بالقوه ناچیز است و جای رشد بیشتری در صورت بروز بحران واقعی وجود دارد.

مواجههٔ بیمه‌گرها با صنعت اعتبارات خصوصی در دههٔ اخیر به‌طور چشمگیری رشد کرده؛ زیرا مدیران دارایی به‌دنبال بازدهی و تنوع‌بخش‌بودند، به‌ویژه در دوران پول‌آسان که بازده دارایی‌های سنتی نزدیک به صفر بود. تحلیل مودیز از بیمه‌گران عمر آمریکا نشان می‌دهد که یک‌پنجم از ۴ تریلیون دلار اوراق با درآمد ثابت این بخش در پایان سال ۲۰۲۵ به دارایی‌های با نقدشوندگی پایین (بیشتر اعتبارات خصوصی) اختصاص یافته که از ۱۸٪ سال قبل افزایش داشته است.

به‌گفتهٔ محققان فدرال رزرو شیکاگو، حرکت به‌سوی اعتبارات خصوصی در میان بیمه‌گران عمری که متعلق به غول‌های مدیریت دارایی با بازوهای سرمایه‌گذاری خصوصی مانند کی‌کی‌آر و آپولو هستند، بیشتر مشهود است. این تغییر عمدتاً به‌سمت بدهی‌های خصوصی با درجهٔ سرمایه‌گذاری (investment grade) بوده است.

هشدارها و افزایش هزینهٔ پوشش ریسک

هزینهٔ محافظت در برابر نکول غول‌های بیمهٔ آمریکا از جمله آمریکن اینترنشنال گروپ (AIG) امسال شروع به افزایش کرده و از شاخص کلی ریسک درجهٔ بالا در آمریکای شمالی پیشی گرفته است که در اسپردهای رو به گسترش CDS دیده می‌شود.

این وضعیت برای غول‌های اروپایی مثل آلیانتس، جنرالی، آویوا و آکسا نیز مشابه است و تا حدی توجه بانک مرکزی اروپا را جلب کرده که دربارهٔ زیان‌های احتمالی برای بیمه‌گرها هشدار داده است. البته یک سخنگوی آلیانتس گفت که مدیران ارشد این شرکت از پرتفوی بدهی خصوصی خود راضی بوده و آن را «باکیفیت و متنوع» می‌دانند.

با وجود افزایش اخیر، اسپرد CDS این شرکت‌ها همچنان اندک است و ریسک نزولی محدودی برای سرمایه‌گذاران ایجاد می‌کند. برای مثال، اسپرد لینکلن نشنال در آخرین قیمت‌گذاری ۱۴۲ واحد پایه بود که فاصلهٔ زیادی با شرکت‌های واقعاً بحران‌زده دارد و با بسیاری از بزرگ‌ترین شرکت‌های جهان برابری می‌کند.

مارک لیب، مدیرعامل اسپکتروم اَسِت منیجمنت که از دهه ۱۹۷۰ در اوراق ترجیحی فعال بوده، می‌گوید: «در آینده درد بیشتری برای سرمایه‌گذاران خصوصی و نهادی وجود خواهد داشت و شرکت‌های بیمه احتمالاً مجبورند بخشی از سرمایه‌گذاری‌های خود را کاهش دهند.» لیب تأکید کرد که تیم آنها ترکیب پرتفوی بیمه‌گرها را از نزدیک رصد کرده و تغییرات داخلی در اولویت‌ها اعمال کرده‌اند.

سابقهٔ رابینسون و شرط‌های جدید

رابینسون معاملات خود را در صندوق جدیدش پخش کرده و علاوه بر CDS بیمه، در آپشن‌های سهام تک‌شرکت نیز سرمایه‌گذاری می‌کند. او که سابقهٔ همکاری با پل تودور جونز (میلیاردر صندوق‌های تأمین مالی) را دارد، در معاملات فرصت‌طلبانه و بدهی‌های مضطرب سابقهٔ درخشانی دارد.

در بحران مالی ۲۰۰۸، او بخش کوچکی از سرمایه‌اش را به شرط‌بندی علیه وام‌های زیرپایه اختصاص داد و سود کلانی به‌دست آورد. این شرط موفق باعث شد دو صندوق ترافالگار او در سال ۲۰۰۸ به‌ترتیب ۵٪ و ۲۶٪ سود کنند؛ درحالی‌که میانگین کل صنعت صندوق‌های تأمین مالی ۱۸.۳٪ ضرر کرد.

رابینسون در سال ۲۰۱۴ صندوق ارز دیجیتال راه‌اندازی کرد که از ابتدا سود قابل‌توجهی داشته و در بدهی دولتی لبنان و اوراق ترجیحی فنی‌می شرط‌های برنده داشته. صندوق فرصت‌های اعتباری او از ابتدای سال تاکنون ۴۷.۵٪ و از زمان تأسیس در ۲۰۲۰، ۴۱۶٪ سود کرده است. البته یک شرط بزرگ او مربوط به کردیت‌سوئیس همچنان بازمانده؛ صندوق‌های او ادعای مالکیت بر اوراق Additional Tier 1 دارد که با سقوط کردیت‌سوئیس و خرید توسط یوبی‌اس از بین رفت و نبرد حقوقی طولانی‌مدتی در جریان است.

چشم‌انداز آینده

مقررات‌گذاران پس از بحران مالی جهانی، راه را برای رشد انفجاری اعتبارات خصوصی هموار کردند و الزامات سنگینی برای وام‌دهندگان سنتی وضع نمودند که بانک‌ها را به عقب‌نشینی از بخش‌های پرریسک و سرمایه‌بر مجبور کرد. این فاصله، فرصتی شد برای شرکت‌های اعتبارات خصوصی که از آن بهره بردند. بیمه‌گرها که نیاز به تطبیق دارایی با بدهی داشتند، خریداران آماده‌ای برای این دارایی‌ها بودند.

هرچند دلایل این تغییر قابل‌درک است، اما پیچیدگی و ریسک تمرکز ایجاد کرده است. رابینسون می‌گوید که فقط کافی است یک بیمه‌گر دچار تنش شود - «هر یک ورشکستگی» - تا موج‌های آن در کل صنعت احساس شود.

در انتظار بحران جهانی

مدیر صندوقی که در بحران ۲۰۰۸ با فروش استقراضی وام‌های ساب پرایم، ۹۰۰٪ سود کرد، حالا شرط بندی بزرگی علیه بیمه‌گرها (به‌دلیل مواجههٔ آن ها با اعتبارات خصوصی) کرده است.

لی رابینسون می‌گوید بازار فعلی شباهت زیادی به فضای قبل از سقوط لیمن برادرز دارد؛ آرامش ظاهری درحالی‌که ریسک‌های پنهان در بخش اعتبارات خصوصی (۱.۸ تریلیون دلار) و حباب هوش مصنوعی، می‌تواند به‌سرعت موج‌های نزولی ایجاد کند. هزینهٔ پوشش ریسک بیمه‌گرهای بزرگ شروع به افزایش کرده و برخی صندوق‌ها و بانک‌های وال‌استریت نیز وارد این معامله شده‌اند.